De regels van het spel, ter verduidelijking of ter verwarring?

logo maxs column s
 Change the Game2

Column van Max, september 2017

Zeilen is per definitie een sport van regels, veel regels.
Mede om die reden is zeilen complex en als sport niet erg toegankelijk. We hebben regels als het gaat om de maten van de boot, de maten van de zeilen, reclame en natuurlijk het bekende boekje met de regels van het spel.

Dan zou je denken dat we er met elkaar alles aan doen om het binnen die kaders nog enigszins uniform te maken, .... maar nee hoor! Naast alle bestaande en onontkoombare regels krijgen we bij iedere wedstrijd ook nog eens een setje ‘wedstrijdbepalingen’ voorgeschoteld en moeten we steeds weer de aangepaste regels voor die specifieke wedstrijd uit ons hoofd leren.
Die houden we dan toch zeker zo simpel mogelijk, want we hebben in zo’n wedstrijd al genoeg aan ons hoofd, ...... toch? Nou vergeet het maar!

Enkele weken geleden zeilden wij het Pampus Kampioenschap en kregen wij ook daar weer zo’n setje wedstrijdbepalingen in handen. Lezen maar weer en kijken wat er nu weer anders is dan anders.
Wat meteen opviel was het ontbreken van een wedstrijdomschrijving, niet zozeer de locatie van de boeien maar juist hoeveel ronden er in de op - en neer baan moesten worden afgelegd. Die info ontbrak en werd vervangen door de opmerking dat de wedstrijden ongeveer een uur zouden duren, een oneindige baan dus met uitzondering van die variabele tijdslimiet.

Verder zou de finish op enig moment (rond dat uur) plaatsvinden en herkenbaar zijn aan een denkbeeldige lijn tussen een blauwe skippybal en een RIB met blauwe vlag, als die vlag gehesen is moet je dan finishen.
Ook vreemd, want als je het aantal ronden niet vooraf bepaald is betekent het dus altijd afkorten met een S-vlag en dat doe je normaal gesproken bij één van de boeien of in de ‘gate’. Maar ook die gewenning had men even de nek omgedraaid.

Op tekening staat die finish vervolgens boven de bovenste gate afgebeeld, terwijl wij tijdens het racen de blauwe boei en RIB opeens halverwege de baan tegenkomen, OK....? De volgende wedstrijden spotten we de finishlijn opeens 100 meter aan bakboord van de Gate en dan weer eens 50 meter aan stuurboord van de gate. Complete willekeur en steeds weer een waar zoekplaatje.
Gevolg, zeilers die vanwege hun focus op de wedstrijd de finish overzeilen, volledig missen of gaan finishen terwijl dit nog niet moet of niet Finishen terwijl de lijn ergens anders ligt, enz. enz.

Typisch weer zo’n paarse krokodil actie, terwijl we er eigenlijk juist op uit moeten zijn om alles binnen het wedstrijdzeilen wat simpeler en bereikbaarder te maken. De goals op de sportvelden zijn over de hele wereld hetzelfde en ook de spelregels pas je niet per wedstrijd aan. In de zeilsport wel.....waarom toch?

Kijk bijvoorbeeld eens naar Formule 1, misschien wel de best georganiseerde sport ter wereld. De circuits zijn altijd anders net als onze plassen, het kan droog zijn of regenen maar de regels zijn de regels.
Starten als het rode licht gedoofd is, inhouden bij een gele vlag, laten passeren bij een blauwe vlag en finishen over een streep op de weg na een vooraf vastgesteld aantal rondes. Je hoeft daarvoor gelukkig niet van de weg af en dus kan je de finish nooit missen.
Zelfs de mooie dames en de prijsuitreiking zijn tot op de millimeter georganiseerd, je weet precies wat je te wachten staat.

Laten we in Nederland nou eens ophouden met overal en altijd ergens een eigen stempel op te willen drukken en alle afwijkingen en varianten van de wedstrijdbepalingen eens overboord gooien.
Starten onder regel 26 doen we met vlaggen en niet met borden, banen omschrijven we, afkorten doen we met S-vlag bij boeien, aantal te zeilen rondes stellen we vooraf vast, enz. enz.

Met veel energie en moeite proberen we de jeugd in onze sport te krijgen, zorg dan ook dat het spel simpel, eenduidig en te begrijpen is. Gewoon zo uniform als mogelijk.
Nu lijken die wedstrijdbepalingen soms op speeltjes van de regelmakers die er plezier in lijken te hebben toch weer een leuke variant bedacht te hebben. Laat die mensen eens zelf gaan wedstrijdzeilen en de ergernis van die steeds afwijkende regels ervaren.

Laten we als organiserende verenigingen de handen ineen slaan en de regels zo simpel, uniform en duidelijk mogelijk maken. Voor kampioenschappen op ‘Up and Down’ banen moet dit al helemaal geen probleem meer zijn. Ik stel voor dat de Bond een lijn trekt en alle varianten afkeurt.

Deze week het ONK Regenboog, eens kijken welke nieuwe lessen ik na bijna 50 jaar wedstrijdzeilen nu weer ga leren?

Met sportieve zeilergroet,

Max Blom

© 2013 NPJ - Design EQworks