Een simpele bakboord stuurboord die niet zo simpel was?

logo maxs column s
 Finishplaats Max Blom in Pampus 459 gered
Column van Max, augustus 2017

Beste zeilvrienden,

Net terug van de Sneekweek ben ik onder de indruk van het aantal Facebookvrienden die interesse hebben getoond met betrekking tot de beelden en het interview aangaande de bakboord – stuurboord tussen (mijn nieuwe) Pampus 459 en de Pampus 363 van Henk Greydanus.

Ten tijde van dit schrijven hebben maar liefst 25.935 mensen de beelden afgedraaid, een in mijn ogen onvoorstelbaar aantal. Daar moet je dan iets mee en lijkt het mij goed de hele situatie wat verder toe te lichten. Immers goed om allemaal van te leren en wellicht kan men er tijdens de jury evaluatie in Sneek ook iets mee?

Het protest
Laten we om te beginnen vaststellen dat beide stuurlieden hetzelfde verhaal verteld hebben voor de jury en dat Henk (363) net zo verbaasd was over de eerste uitslag als ondergetekende.

De dag na de uitspraak bewezen de beelden het ongelijk van de jury en kregen we de bevestiging van de werkelijkheid, een werkelijkheid die voor de betrokken partijen al bekend en dezelfde was.

Als protesterend jacht heb ik de eerste uitleg over het incident mogen geven en waren de woorden van Henk (363) “het is gebeurt zoals Max het aangeeft”. En dan gebeurt het:

Men stelt aan mij de vraag of ik koers heb gehouden?
Mijn antwoord daarop is ja, want tijdens een gestrekte koers expres oploeven of afvallen en het stuurboord jacht te belemmeren om vrij te blijven is niet toegestaan.

Sterker nog, ik moet ruimte en gelegenheid aan de 363 geven om uit te wijken en zelf ook uitwijken wanneer mogelijk, in de regels 14, 15 en 16 zijn deze situaties duidelijk omschreven. Vandaag de dag moeten beide jachten er dus alles aan doen om een aanvaring te voorkomen, goeie zaak!

De daaropvolgende vraag was aan de 363 gericht en ging over de schade aan die boot.
Ik had de schade van de 459 op de foto en kon die ter plekke aten zien, maar een foto werd niet aan de 363 gevraagd, die gaf aan dat de boegstrip wat is verschoven en er wat houtsplinters waren.
Men heeft dat voetstoots aangenomen en zonder onderzoek in de feiten vermeld.

Ook zijn beide partijen niet in de gelegenheid gesteld om vragen aan elkaar of aan de jury te stellen, heel vreemd.

Deze “schade” constatering was aanleiding voor de jury (protest comité) om ons weer de gang op te sturen en met verbazing op “het strafbankje” plaats te laten nemen, welke kant gaat dit op? De uitspraak is jullie bekend en gaf aan dat de 459 had moeten handelen om mogelijk vrij te kunnen blijven en dit niet heeft gedaan (r 14.b).......ik had immers koers gehouden!!!
Dit met een dsq als gevolg, terwijl de 363 ondanks het overtreden van r 10 en de aanzienlijke schade vrijuit gaat? Verbazing alom.

Apart ook want Regel 14 en 14.b zeggen:
“een boot moet aanraking met een andere boot vermijden als dit redelijkerwijs mogelijk is. Echter, een boot met voorrang of één met recht op ruimte of merktekenruimte moet vrijuit gaan indien hij deze regel overtreedt en de aanraking geen schade of letsel veroorzaakt”

1) Er staat in 14.b nergens wat er moet gebeuren als de aanraking wel schade of letsel is veroorzaakt?
2) Ik veroorzaak de schade niet want de 363 vaart mij aan, niet andersom. (groot verschil)

En precies daar zit de verkeerde en sturende houding van het protestcomité, de vraagstelling is tactisch geweest en niet gesteld om een objectief beeld van de situatie te krijgen. Men wilde als jury iets bereiken en heeft daar in mijn optiek met de in hun ogen passende vraagstelling op aangestuurd.

Het juiste plaatje kregen ze gelukkig wel een dag later met de bewuste filmbeelden en konden toen natuurlijk nergens meer omheen, maar dat mag en moet niet nodig zijn. De 459 heeft op de gestrekte koers netjes koers gehouden en er daarna alles aan gedaan om een aanvaring te voorkomen.

Wat had de vraag van de jury dan wel moeten zijn?
De jury had moeten onderzoeken of ik een of meerdere pogingen heb ondernomen om de 363 te ontwijken. Als dat dan ook de vraag was geweest: “heeft de 459 pogingen ondernomen om de 363 te ontwijken”? Dan was mijn antwoord natuurlijk JA geweest en de filmbeelden bewijzen dat ook. Deze vraag is echter nooit (meer) gesteld nadat ik eerder had aangegeven koers te hebben gehouden. (Maar dat was tijdens de minuten voor het incident)
De jury verbind hier dus het verkeerde antwoord aan een verkeerd gestelde vraag en een ander moment in de race. Zij interpreteren tegelijk (bewust of onbewust) een antwoord op de verkeerde manier en verwarren hiermee regels 10, 16.1 met 14.

Feiten
Gedurende het rak en liggend over bakboord heb ik koers gehouden, er was ook geen aanleiding om van koers te veranderen want ik heb de 363 pas op het laatste moment gezien. Toen de 363 in beeld kwam heb ik twee keer hard aan het roer getrokken, eerst oploeven in de veronderstelling dat de 363 zou draaien en daarna hard afsturen om de achterkant van de 459 naar loef weg te laten draaien. In die situatie is er dus alles aan gedaan om een aanvaring te voorkomen.
In mijn optiek had de vraag van de jury betrekking op mijn koers voorafgaand aan het incident en niet op mijn handelen ten tijde van het incident. Tijdens de gebeurtenis heb ik alles gedaan om een aanvaring te voorkomen,.... niets liever met een nieuwe boot natuurlijk.

Volgens Martin Heineke (getuige van de 459) heeft de 363 niet twee maar slechts één rondje gedraaid. Bij ernstige schade, zoals in dit geval, is dat niet voldoende en is uitsluiting altijd het gevolg.

Conclusie
De jury heeft de situatie slecht aangevoeld daar partijen het aan het begin van het protest volledig eens waren, men heeft het protest een richting op willen sturen of onnodig complex willen maken. Pas dus op dat bepaalde jury vragen tot antwoorden kunnen leiden die een jury op een verkeerd been zet, verkeerd gebruikt of zelfs misbruikt.
Wees het er als jury en partij over eens dat je het beide over hetzelfde moment hebt, zodat er altijd het (juiste) antwoord op de juiste vraag komt.

Grote dank aan het filmteam van de Sneekweek pers!!!

Met sportieve zeilergroet,

Max Blom
© 2013 NPJ - Design EQworks